เขาคือ The King

ชื่อเต็ม Eric Daniel Pierre Cantona
วัน เดือน ปี เกิด 24 May 1966 (1966-05-24)

บ้านเกิด Paris, France
ส่วนสูง 6 ft 2 in (1.88 m)
ตำแหน่ง Forward (เลิกเล่นแล้ว)

สโมสรที่เคยสังกัด จำนวนนัด ยิงได้
1983–1988 Auxerre 81 (23)
1985–1986 → Martigues (loan) 15 (4)
1988–1991 Marseille 40 (13)
1989 → Bordeaux (loan) 11 (6)
1989–1990 → Montpellier (loan) 33 (10)
1991 Nîmes 16 (2)
1992 Leeds United 28 (9)
1992–1997 Manchester United 144 (64)
รวม 368 (131)

รังวัล แชมป์
Marseille
Ligue 1 (2): 1989, 1991
Coupe de France (1): 1989

Montpellier
Coupe de France (1): 1990

Leeds United
Football League First Division (1): 1991-92
Charity Shield (1): 1992

Manchester United
Premier League (4): 1992-93, 1993-94, 1995-96, 1996-97
FA Cup (2): 1993-94, 1995-96
Charity Shield (3): 1993, 1994, 1996

Individual
PFA Players' Player of the Year
1994
FWA Footballer of the Year
1996

  อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ซื้อเขามาจากลีดส์ ตลอดอาชีพนักเตะของเขาดูเหมือนจะมีความขัดแย้งและการโต้แย้ง ทักษะอันไร้ขอบเขตของคันโตน่าถูกใช่อย่างไม่รู้ค่า แต่ในวินาทีที่เขาก้าวเข้ามาในรั่วโอลด์ แทร็ฟฟอร์ด เขาก็รู้ว่าในที่สุดที่นี่คือชานชาลาที่เขามองหามานาน ศักยภาพ แรงเชียร์มหาศาลและเรียกร้องการทำงานสูง มีเพียงสุดยอดเท่านั้นที่ดีพอ และคันโตน่าก็รู้ว่าเขาสุดยอด

         ในการที่จะก้าวไปถึงจุดสูงสุดนักฟุตบอลจำเป็นต้องมีความเชื่อมั้นในตนเอง แต่ชายคนนี้มีสิ่งนี้อยู่เต็มเปี่ยม ในอดีตเขาเจอเพื่อนร่วมทีมและผู้จัดการทีมที่ไม่พอใจกับความเย่อหยิ่งของเขา จากวินาทีที่เขาลงสนามในฐานะตัวสำรองเจอกับแมน ซิตี้ เมื่อ 12 ธันวาคม 1992 คันโตน่าก็แสดงให้เห็นว่าเขาสามารถทำทุกอย่างที่ศูนย์หน้ายุคใหม่จำเป็นต้องทำ เขาสามารถยิงประตู ประตูสุดสวยอย่างนัดเจอวิมเบิลดันในเอฟเอ คัพ 1994 ตอนที่เวลาเหมือนจะหยุดนิ่งขณะที่เขาครอบครองบอลอยู่บนหน้าขากระดกบอลขึ้นและวอลเลย์เข้าประตูไปภายในขั้นตอนเดียว เขาสามารถผ่านบอลได้อย่างสมบูรณ์แบบให้กับเพื่อนร่วมทีมทำประตู เขาสามารถดลใจให้ทีมเล่นเกมที่น่าดูที่สุดในยุค 90 แต่เหนืออื่นใด ความสำเร็จของเขาคือการแพร่ความมั่นใจอย่างยิ่งยวดให้กระจายอบอวลในห้องแต่งตัว แค่มีเขาอยู่ก็มากเกินพอแล้ว สิ่งที่อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน มองเห็นในตัวคันโตน่าคือเขาต้องการชัยชนะ ปัญหาของเขาในอดีตไม่ได้เกิดจากความทุ่มเท เป็นคนแรกที่มาถึงสนามซ้อมและกลับเป็นคนสุดท้าย นั่นคือเอริก แต่เพราะความใส่ใจมากเกินไปต่างหากที่เป็นปัญหา และมีบางครั้งที่ความปรารถนาอันมากมายของเขาทำให้เขาโชว์ฟอร์มได้ดีขึ้นกว่าปกติ

          เมื่อรู้สึกว่าเขาจำเป็นที่ต้องตอบโต้ความอยุติธรรมที่เห็นและผลที่ตามมาจากการตบะแตกของเขาคือใบแดง หรือแย่กว่านั้นคือ ถูกแบนเพราะความประพฤติของเขา แต่ท้ายที่สุดนี่คือสิ่งที่ทำให้คันโตน่าเป็นสิ่งพิศวงยิ่งขึ้น การกลับมาหลังถูกแบนยาวจากการตบะแตกที่พาเลซ จำได้ว่าตอนที่เขากลับมา บรรดาเซียนทั้งหลายกาชื่อเขาออกไปแล้ว พวกเขาบอกว่าเขาอาจถูกขับออกจากเกมฟุตบอลอังกฤษ แต่พวกเขาคาดผิดเมื่อเขากลับมาในเดือนตุลาคม 1995 หลังจาุกถูกแบนยาวที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอลอังกฤษ เขาหล่อหลอมทีมที่เต็มไปด้วยนักเตะวัยรุ่นไปเป็นทีมดับเบิ้ลแชมป์ เขาเป็นนักเตะที่สร้างความพลิกผันให้กับเกม 13 เกมในหนึ่งฤดูกาลอยู่ในกำมือของคันโตน่าว่าจะเอาเสมอหรือชนะ และเขาโดนใบเหลืองเพียงใบเดียวครั้งหนึ่งนักเตะที่เคยยอมรับว่าไม่สามารถเล่นได้หากปราศจากไฟในการทำลาย กลับเปลี่ยนบุคลิกด้วยความมุ่งมั่นอันแข็งแกร่ง และเขากลายเป็นนักเตะที่ดีขึ้นด้วยเหตุนั้น และทันทีที่เขารู้สึกถึงความถดถอยของกำลังกาย เขาเลิกเล่น แต่การจากเกมไปเป็นการจากลาที่มีระดับอย่างสง่าผ่าเผย ทิ้งไว้แต่เพียงความทรงจำกับวันรุ่งเรืองของเขา

อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน กล่าวว่า แค่มีเขาอยู่ก็มากเกินพอแล้ว

เอริก กล่าวว่า เป็นโชคดีที่นักเตะส่วนใหญ่ไม่เป็นเหมือนผม ไม่อย่างนั้นคงเป็นอนาธิปไตยกันหมดแน่